1 listopada – wspominamy tych, którzy odeszli…

Początek listopada to tradycyjnie czas, w którym wspominamy tych, którzy odeszli. Także w ciągu ostatniego roku, od zeszłorocznego dnia Wszystkich Świętych pożegnaliśmy osoby, które były związane ze sportami zimowymi i wyraźnymi zgłoskami zapisały się w historii skoków narciarskich, zarówno w Polsce, jak i za granicą. Pamiętamy.

 

Morten Aagheim (ur. 20.07.1980 r., zm. 08.06.2017 r.) – norweski skoczek narciarski, reprezentant klubu Åga IL. Po raz pierwszy na międzynarodowej arenie zaznaczył swoją obecność podczas zawodów Pucharu Kontynentalnego – zapunktował w konkursach przed własną publicznością w Voss. Później młody zawodnik kilkukrotnie udowadniał swój spory potencjał. W debiutanckim konkursie Pucharu Świata w Lillehammer (1997 r.) zdołał uplasować się w czołowej „30” zajmując 22. lokatę. Dwukrotnie startował w Mistrzostwach Świata Juniorów, w 1997 roku w kanadyjskim Canmore zajął wraz z kolegami z norweskiej reprezentacji 4. miejsce, a rok później w szwajcarskim Sankt Moritz indywidualnie był 50., a w zmaganiach drużynowych 8. W 1999 roku zaliczył swój jedyny start w seniorskim światowym czempionacie – w „drużynówce” na skoczni w Bischofshofen wylądował na 6. pozycji. Do największych sukcesów Aagheima można zaliczyć dwa złote medale wywalczone w Zimowych Igrzyskach Dobrej Woli rozegranych w 2000 roku w amerykańskim Lake Placid. Jego najlepszym osiągnięciem w zawodach Pucharu Świata była 4. lokata, którą zajął w 1998 roku w czeskim Harrachovie. Był mistrzem (1999 r.) i wicemistrzem Norwegii (dwukrotnie w 2000 r.). Swój ostatni start w międzynarodowym gronie zaliczył podczas zawodów Pucharu Kontynentalnego 3 marca 2002 roku w niemieckim Schoenwald (zajął tam 40. miejsce). Odszedł w wieku niespełna 37 lat.

 

Lech Bafia (ur. 03.02.1932 r., zm. 18.05.2017 r.) – pułkownik Wojska Polskiego, działacz sportowy, piastował funkcję naczelnika miasta Zakopanego. Był prezesem Polskiego Związku Narciarskiego w latach 1984-1988. Zmarł w wieku 85 lat.

 

Gustaw Bujok (ur. 16.05.1937 r., zm. 15.06.2017 r.) – polski skoczek narciarski i dwuboista, reprezentant rodzimego Klubu Sportowego Start Wisła. Przygodę z narciarstwem klasycznym rozpoczynał w latach 50. jako kombinator norweski. Później skupił się jednak na skokach narciarskich, w których zresztą odnosił swoje największe sukcesy. Najbardziej został zapamiętany przez kibiców jako 7. skoczek Mistrzostw Świata rozgrywanych w 1962 roku na Średniej Krokwi w Zakopanem. Podczas konkursu na Wielkiej Krokwi uplasował się na 26. pozycji. Na swoim koncie ma także starty w prestiżowym niemiecko-austriackim Turnieju Czterech Skoczni, w którym najwyżej (na 24. miejscu w klasyfikacji generalnej) uplasował się w sezonie 1961/1962. W poszczególnych konkursach zdołał nawet wskakiwać do czołowej „20” – był 14. w Oberstdorfie i 16. w Bischofshofen. W swoim dorobku zapisał także miejsca na podium w Międzynarodowych Konkursach Pucharu Beskidów w Wiśle i Szczyrku (w latach 1959 oraz 1962-1963), lokatę w czołowej trójce Memoriału Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny w 1960 roku, a także zwycięstwo w międzynarodowych zawodach w czechosłowackim Nydku w 1967 roku. Odszedł w wieku 80 lat.

 

Władysław Gąsienica-Roj (ur. 20.08.1933 r., zm. 22.12.2016 r.) – polski skoczek narciarski i dwuboista, później działacz sportowy i sędzia narciarski. Jako zawodnik reprezentował barwy klubów HKS Zakopane, a później AZS Zakopane. Do swoich sukcesów mógł zaliczyć komplet medali (złoty, srebrny i brązowy) w kolejnych edycjach akademickich mistrzostw Polski w skokach narciarskich, był także akademickim mistrzem (Oberammergau 1957) oraz wicemistrzem świata w kombinacji norweskiej (Zakopane 1956). Pełnił rolę zapasowego zawodnika reprezentacji Polski podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Cortina d’Ampezzo w 1956 roku. Po zakończeniu kariery kontynuował pracę jako trener i działacz w zakopiańskim AZS-ie. Realizował się także jako działacz i sędzia takich organizacji jak m.in. Międzynarodowa Federacja Narciarska (FIS), Międzynarodowa Federacja Sportu Uniwersyteckiego (FISU), Tatrzański Związek Narciarski. W latach 1981-1984 był wiceprezesem Polskiego Związku Narciarskiego, a w latach 1983-2006 reprezentował nasz kraj w Komisji Skoków FIS. Zmarł w wieku 83 lat.

 

Nikolay Kamenskiy (ur. 17.10.1931 r., zm. 21.07.2017 r.) – radziecki skoczek narciarski pochodzący z Moskwy. Był jednym z najwybitniejszych zawodników Związku Radzieckiego lat 50. i 60., a także jednym ze skoczków ówczesnej światowej czołówki. Jego pierwszy udokumentowany międzynarodowy start miał miejsce podczas Mistrzostw Świata w 1954 roku w szwedzkim Falun, gdzie zajął 22. miejsce. Już w sezonie 1955/1956 wygrał jednak Zimową Uniwersjadę w Zakopane oraz czwartą edycję Turnieju Czterech Skoczni. Co ciekawe, 24-latek ani razu nie stanął wówczas na żadnym z konkursowych podiów niemiecko-austriackiego tournée. W kolejnych edycjach TCS udawało mu się zajmować lokaty w czołowej trójce jedynie w pojedynczych zawodach (w Oberstdorfie, Garmisch-Partenkirchen, Innsbrucku i Bischofshofen). W 1960 roku uplasował się natomiast na 4. pozycji w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w amerykańskim Squaw Valley. Kolejnym znakomitym osiągnięciem moskwianina było wywalczenie srebrnego medalu podczas Mistrzostw Świata na dużej skoczni w Zakopanem (1962 r.). Na mniejszym obiekcie Kamenskiy zajął 8. miejsce. W swoim bogatym narciarskim dorobku zapisał także lokaty na podium w międzynarodowych konkursach w: Moskwie, Niżnym Nowogrodzie, Toksowie (Rosja), Oslo (Norwegia), Kouvoli (Finlandia) oraz Oberwiesenthal (Niemcy). Legenda radzieckich skoków narciarskich odeszła w wieku niespełna 86 lat.

 

Piotr Pawlusiak (ur. 15.02.1942 r., zm. 04.09.2017 r.) – polski skoczek narciarski, reprezentant klubu BBTS Włókniarz Bielsko-Biała, później zasłużony szkoleniowiec, w tym trener polskiej kadry narodowej skoczków. Jego narciarska kariera nie trwała długo, próbował swoich sił przede wszystkim jako junior, jednak później czynnie zajął się trenowaniem młodych talentów. Swoją karierę szkoleniowca rozpoczął w 1979 roku jako opiekun zawodników w klubie SKS Start Zakopane. W latach 1986-2007 współpracował z zakopiańskim Zespołem Szkół Mistrzostwa Sportowego, a jednym z jego najbardziej znanych wychowanków był Wojciech Skupień. W latach 1992-1994 Piotr Pawlusiak pracując w Polskim Związku Narciarskim pełnił funkcję trenera kadry narodowej skoczków narciarskich, prowadził biało-czerwoną drużynę m.in. podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w norweskim Lillehammer w 1994 roku. Tam Skupień będący naszym jedynym reprezentantem w konkursach indywidualnych zajmował odpowiednio 29. oraz 31. lokatę. Piotr Pawlusiak zmarł w wieku 75 lat.

 

Bronisław Porębski (ur. 08.05.1941 r., zm. 02.04.2017 r.) – mimo iż w młodości uprawiał skoki narciarskie, wkrótce okazało się, że najlepiej będzie realizował się w roli trenera i sędziego. Przez lata szkolił młode polskie talenty w takich klubach jak BBTS Bielsko-Biała, LKS Klimczok Bystra, Jastrząb Szczyrk oraz LZS Sokół Szczyrk. Spod jego skrzydeł na międzynarodową arenę wkroczyli jego wychowankowie, w tym m.in. Janusz Malik (olimpijczyk, Sarajewo 1984), Łukasz Kruczek (akademicki mistrz świata, później znakomity trener reprezentacji Polski, obecnie szkoleniowiec ekipy Italii), Stefan Hula (olimpijczyk, Turyn 2006, Vancouver 2010), czy Krzysztof Biegun (mistrz Zimowej Uniwersjady, zwycięzca zawodów Pucharu Świata i lider klasyfikacji generalnej PŚ). Bronisław Porębski odszedł w wieku niespełna 76 lat.

 

Roy Sherwood (ur. 11.06.1932 r., zm. 19.10.2017 r.) – amerykański skoczek narciarski, później sędzia narciarski. Swoją obecność w międzynarodowej rywalizacji bardzo wyraźnie zaznaczył już w 1953 roku, kiedy to podczas Tygodnia Lotów Narciarskich na mamucim obiekcie w Tauplitz / Bad Mitterndorf zajął trzecią pozycję ustępując tylko znakomitemu Austriakowi Seppowi Bradlowi oraz Szwajcarowi Andreasowi Daescherowi. Dodajmy, że na półmetku zmagań 21-letni reprezentant Stanów Zjednoczonych był nawet liderem zmagań. W 1956 roku wziął udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Cortina d’Ampezzo, w których zajął ostatecznie 36. miejsce. Był także złotym medalistą mistrzostw kraju, a w latach 1956-1957 zajmował lokaty na podium międzynarodowych konkursów Lake Placid Masters & Kennedy Games. Czynnie uprawiał skoki narciarskie aż do 1971 roku. Później pełnił role sędziego narciarskiego. Odszedł w wieku 85 lat.

 

Stanisław Trebunia Tutka (ur. 07.06.1947 r., zm. 18.11.2016 r.) – polski skoczek narciarski i dwuboista LKS-u Poroniec Poronin, później trener i działacz sportowy. Największe osiągnięcia jako czynny zawodnik odnosił na krajowym podwórku. W 1963 roku jako młody chłopiec wywalczył mistrzostwo Polski seniorów w kombinacji norweskiej. Znalazł się nawet w składzie na Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Grenoble w 1968 roku, jednak ostatecznie do Francji nie pojechał. Później bardzo udanie realizował się jako szkoleniowiec. Jednym z jego wychowanków był późniejszy mistrz olimpijski, mistrz świata, zdobywca Kryształowej Kuli i triumfator Turnieju Czterech Skoczni, Kamil Stoch. Jeden z najwybitniejszych skoczków narciarskich w historii tej dyscypliny współpracował ze Stanisławem Trebunią-Tutką w latach 2001-2009. Wybitny podhalański trener zmarł w wieku 69 lat.

 

redakcja SkokiPolska.pl
źródła: pzn.pl / wikipedia.org / wyniki-skoki.hostingasp.pl / informacja własna

 

Komentarze

comments

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Facebook
Facebook
Instagram